Świeca Hopi to rurka z delikatnego płótna, nasączona woskiem, miodem oraz leczniczymi ziołami i olejkami. Ma 21 cm długości, przy czym dolna część, licząca 6 cm nie ulega spaleniu. Oddziela ona ucho od płomienia, a jednocześnie wyłożona jest od środka blaszką, na której zbierają się zanieczyszczenia, wydobywające się z ucha środkowego podczas zabiegu.

Skąd się biorą zanieczyszczenia ucha?

Z zatrutego środowiska: wszelkiego rodzaju kurzu, spalin, dymów kominowych (papierosowego też!) a także zalegających resztek wydzieliny po katarach, zapaleniu ucha i innych chorobach. Cały organizm człowieka, wraz ze schorzeniami, wpisany jest w tęczówkę oka, małżowinę uszną, dłonie, stopy i twarz. Tę wiedzę wykorzystują w swoich gabinetach irydolodzy oraz osoby zajmujące się, m.in. akupunkturą, akupresurą, elektropunkturą. Przy okazji świecowania wykorzystujemy masaż ucha, aby w ten sposób podziałać na cały organizm.

Zobacz też: Akupunktura

Jak wygląda świecowanie ucha?

Po dokładnym wymasowaniu i rozgrzaniu ucha, wkłada się do kanału usznego zapaloną świecę Hopi i spala do zaznaczonego na niej poziomu. W tym czasie – na zasadzie komina – przez błonę bębenkową wyciągane są zanieczyszczenia z ucha środkowego, a do kanału usznego dostaje się delikatny żółty popiołek ze spalonej świecy, który jest jednocześnie lekarstwem ułatwiającym rozpuszczenie się zalegającej tam woskowiny oraz innych zanieczyszczeń, często zbierających się latami. Przy następnym zabiegu rozpuszczone zanieczyszczenia dużo łatwiej przedostają się przez błonę bębenkową.