Poznaj miętę

Bylina ta lubi miejsca częściowo zacienione np. brzegi rzek, wilgotne łąki i zarośla. Do dobrego rozwoju potrzebuje gleby żyznej, pulchnej oraz dość wilgotnej. Osiąga wysokość od 30 do 90 cm, posiada czterokanciastą łodygę, liście są owalnopodłużne, nierówno ząbkowane na brzegach, z ostrymi zakończeniami ułożone naprzeciwlegle. Kwiaty są rurkowate, barwy różowofioletowej, niewielkie – zebrane w małe stożkowate kłosy na szczytach łodyg. Owoc stanowi rozłupnia.

Jak działa mięta

Do celów farmaceutycznych i kulinarnych zbiera się liście lub szczyty pędów (tuż przed rozkwitnięciem z liśćmi) oraz pędy. Liście zbiera się w pierwszym roku wegetacji, ziele natomiast – w drugim. Z liści robi się napary a z ziela sporządza olejek eteryczny (w wyniku destylacji z parą wodną). Z jednego kilograma suszonego ziela uzyskuje się od 10 do 30 ml olejku eterycznego. Olejek ma właściwości odświeżające, orzeźwiające, przeciwbólowe i działa antyseptycznie. Zalecany w inhalacjach w przypadku nieżytu górnych dróg oddechowych i jako płukanki przy zapaleniu gardła.

Mięta pieprzowa zawiera: mentol, menton, garbniki, gorycze, kwasy organiczne oraz inne związki.

Te wszystkie właściwości mają działanie bakteriobójcze, przeciwskurczowe, przeciwzapalne i żółciopędne; „popędza” również układ trawienny do wydzielania soków, poprawia apetyt, jak i obniża ciśnienie we krwi. Używa się jej przy nieprawidłowościach w wydzielaniu żółci, utrudnionym wydzielaniu gazów, odbijaniu się, w zapaleniu woreczka żółciowego, żółtaczce, wzdęciach, kolce jelitowej, schorzeniach przewodu pokarmowego, układu nerwowego (bezsenność, migrena, nerwobóle) dodatkowo przy problemach menstruacyjnych. Zewnętrznie w przemywaniu łagodzi podrażnienia i swędzenie skóry.